Hayatımın sonuna kadar her 3Mayıs aynı şeyleri yaşayacağımdan eminim…

Yüreğim kan ağlayarak da olsa, buruk bir şekilde gülümseyerek güne başlamak için elimden geleni yaparım ?

Ama o gülümseme, mutfağa gidip Türk kahvemi yapmaya başladığımda beni terk eder ?

Çünkü her 3 Mayıs benim hüzün ve yas günümdür…

Her 3 Mayıs hiç kimseyi ve hiçbir şeyi sevmek gelmiyor içimden☹️

Türk kahvesini bile.

Ah baba, ah, ben galiba ölene kadar senin yokluğuna alışamayacağım ?

Belki de alışmak istemiyorum…

Tam 24 yıldır her 3 Mayıs günü küçücük bir çocuk gibi bir köşeye oturup, ağlayarak senin gelmeni bekliyorum.

Gelmeyeceğini bile bile bekliyorum…

Bugün de bekliyorum baba ?

Bugün de çocuklaştıkça çocuklaşıyorum ve sana duyduğum özlemin  içinde eriyip, kaybolmak istiyorum.

Bugün de dünyanın en yalnız ve kimsesiz çocuğu gibi hissediyorum ?

Bugün de sahip olduğum ve olabileceğim her şeyden vazgeçmeye hazırım.

Bir dakikalığına bile olsa  sana ve anneme sarılabilecek uğruna…

Sen muhteşem bir eş ve eşi bulunmaz bir babaydın!

Anneme, bana ve ablama hep Prenses muamelesi yaptın?

Teşekkür ederim???❤️

Benim babam olduğun için… Annem ve bizim için yaptıkların ve yapmak istediklerin için teşekkür ederim!

Sevginin en bulunmaz biçimini bize öğretip, yaşattığın için!

Ölümünle bana öğrettiklerin için de teşekkür ederim!

Seni seviyorum ???❤️

Biliyorum bu gece de rüyamda beni ziyaret edip, alnımdan öpeceksin ?

Bunu daha sık yap, olur mu !

Çünkü ben galiba yaşlandıkça daha çok çocuklaşıyorum ve sana daha çok ihtiyaç duyuyorum ????

 

 

 

Bu yazıyı beğendiniz mi? Yeni yazılarım mail adresinize gelsin!