Tagged: Nefret

Bilmemek- Milan Kundera

”Bilinçaltının sinemacısı, geceleri aynı ülkeye tüyler ürpertici dönüşler organize ediyordu. Gündüz, terk edilen güzelliğiyle aydınlanıyordu, geceyse oraya dönüşün dehşetiyle. Gündüz ona kaybettiği cenneti, geceyse kaçtığı cehennemi” Bu kitabı çok sevdim, ama okurken canımı çok...

Devamını Oku

Nefret…

Ben bu yaşıma kadar hiç kimseden nefret etmedim. Nefret etmek istemedim… Edemedim de… Canımı çok acıttıklarında, ruhumda tamiri çok zor yaralar açtıklarında bile, kimseden nefret etmemek için elimden geleni yaptım. Yalnızlığıma sığınıp, sessizliğime sarıldım…...

Devamını Oku

Git…

Sen beni bütün renklere, seslere ve duygulara küstürdün 🙁 Öyle bir hale geldim ki, sadece sessizliği görür, duyar ve onunla mutlu olmaya başladım… Seninle güne başlamak istemiyorum artık 🙁 Çünkü sesini duymak ve seni...

Devamını Oku

İntihar etmeye bile gücüm yok…

”Kendimi, devrilmek  üzere olan kurumuş bir ağaç gibi hissediyorum…” diye mırıldandı kadın. Akan gözyaşlarını silmeye niyetlenmedi bile. Deniz kenarında bir bankta okurmuş, yağmur damlacıklarının denizin üzerinde oluşturduğu şekillere bakıyordu… Bakıyordu, ama aslında görmüyordu 🙁...

Devamını Oku

Nefret

Hayatını, birilerinden nefret ederek geçirdi 🙁 Herhangi bir bakış veya bir söz nefretine konu olabilirdi… Etrafındaki insanların söylediklerinin ve yaptıklarının çetelesini tutar gibi hafızasına kaydederdi. Uygun bir zamanı bulunca da ” Sen zaten şöyle...

Devamını Oku