Tagged: Nazım Hikmet

Ressam olma hasreti

”Ben bu tavan arasına taşındıktan sonra bu işin farkına vardım. Benim pencereler Galata Kulesi’nin ikinci kat kemerleriyle bir seviyede. Denizleri, damları, sokakları, dağları, gemileri ve ağaçlıklarıyla bütün İstanbul’u kuş bakışı yukarıdan, kabartma bir oyuncak...

Devamını Oku

Tolstoy ve iyilik

”Tolstoy’un bir yazısını okudum. Sanat için düşündüklerini söylüyor. ”Sanat, diyor, her şeyden önce aydınlık ve hilesiz olmalıdır. Sanat, diyor, iyilik güzellik ve ışık için çalışmalıdır. İyilik ülküsünü gütmeyen bir sanat sadece bir eğlencedir”. Uzun ak sakallı, dizleri çıkmış...

Devamını Oku

Seni sevmek

SİGARA İÇEN HAMİLELERDE BU ALIŞKANLIK BEBEKLERİ OLUMSUZ YÖNDE ETKİLİYOR (MEHMET BARLAS/AYDIN-İHA)

Seni sevmek çok kolaydı 🙂 Daha doğmadan her hücremde birazcık sen vardın çünkü. Gözümü ilk ve her açtığımda hep yanımdaydın. Canım acıdığında, kalbim kırıldığında, tökezleyip yerlere yapıştığımda ilk ve sadece sen elini uzattın. Başarısız...

Devamını Oku

Dobriçteki küçük evim :)

Ben öyle herkesin evinde ve her yerde rahat edebilen bir insan değilim. Çünkü pek geç yatmam ve geç yatsam bile erkenden kalkarım:) Yattığım zaman ortam sessiz ve karanlık olmalı. En önemlisi de hava buz...

Devamını Oku

Tiyatrocular hep çocuk kalır

Kasım ayında Muammer Karaca Tiyatrosu’nun kapısına konulan muhalif sanatçı Genco Erkal, ”Siz beni attınız, ama yok edemezsiniz. Ben oyunlarımı her gün başka yerde oynarım, tiyatromu yaparım…” demişti. Dediğini de yaptı. İstanbul’da ve İstanbul dışında...

Devamını Oku